Home

Lieve allemaal,
Het is nu bijna half 6 en Marieke en ik gaan zo naar het vliegveld waar we aan onze 2 weken vakantie gaan beginnen: vanavond in Johannesburg, morgen rijden we naar Drakensberg waar we 2 nachten blijven, daarna 2 nachten Durban, vervolgens 3 nachten in Kwazulu, 1 nacht Swaziland, 3 nachten Krugerpark, 1 nacht Tzaneen en de laatste nacht in Pretoria. Op vrijdag 1 augustus gaan we terug naar huis. We komen 2 augustus om 11.25 aan op Schiphol, vlucht vanuit Madrid. IB 3254 (mocht je niets te doen hebben die zaterdag!!!!)
Dus even geen berichtjes meer!
Bedankt voor al jullie leuke, lieve en fanastische berichtjes op mijn weblog. Ik heb daar van genoten.
En ik kijk er naar uit om iedereen weer te gaan zien in augustus!
Nu eerst nog afscheid nemen van Peter en Daphne!! (snik)
Heel veel liefs en tot gauw!
Kussie

Tja....vandaag was de laatste dag die we met de kinderen hebben doorgebracht! Een dag vol met emoties. Vandaag was ons 'afscheidsfeestje'.

We zijn vanochtend naar het huis van Florence gereden, waar de drie moeders en Tia al aanwezig waren. Ze waren druk bezig met de voorbereidingen van een maaltijd en wel spaghetti. Afrikaanse spaghetti met soja, omdat daar veel vitamines inzitten, en aardappels, omdat te veel vlees te duur is. Ik heb nog even meegeholpen met de aardappels schillen en Heleen was aan het spelen met de kleinste, Bonke.

Gisteren hebben we kaarten gemaakt voor alle kinderen van Thamsanqa. Voorop hebben we een foto geplakt waar een van de kinderen opstaat, vaak samen met nog andere kinderen. In de kaart hebben we wat geschreven met een foto van mij en Heleen eronder (zie foto's)

Vanmorgen zijn we eerst naar een ander project van Be-more gereden en wel Ithemba. Bij Ithemba worden kinderen met een geestelijke en lichamelijke beperking opgevangen en les gegeven. Als deze kinderen niet naar Ithemba zouden gaan liggen ze de hele dag thuis op bed en doen niets. Dit gebeurd waarschijnlijk nog met veel soortgelijke kinderen in Zuid-Afrika. Op regulieren scholen worden ze niet toegelaten. Een treurige zaak vind ik. Maar gelukkig krijgen deze kinderen wel les en worden ze goed opgevangen. Bij Ithemba zijn er dagelijks 44 kinderen.

We hadden van Peter een paar dozen met oud speelgoed gekregen en hebben die verdeeld over de drie huizen. Maandag hebben we een doos naar het huis van Julia gebracht. De kinderen gingen er gelijk mee spelen.
Vandaag hebben we een doos naar het huis van Maureen gebracht en morgen brengen we de andere doos naar het huis van Florence.

Dit weekend zijn we met z'n vijfen naar Capetown geweest. We hebben geslapen bij Clive en Cilla. Cilla is de zus van Peter. En ook deze mensen zijn vreselijk gastvrij en lief! En wat hebben we veel gezien. Clive is een toeristengids en heeft ons samen met zijn vrouw 3 dagen overal mee naar toe genomen. Echt fantastisch. Capetown is heel erg mooi, echt een paradijs. Cilla is een geweldige kok en heeft ons echt vetgemest met al haar kookkunsten (pas nog net in mijn broeken! :-))
Hieronder volgen de foto's van waar we allemaal zijn geweest:
Donderdag:
1. op het vliegveld PE met Peter
2. op het vliegveld PE met z'n vijfen
3. Cilla en Clive in de keuken
Vrijdag:
4. uitzicht vanaf het balkon van het huis van Clive en Cilla
5. de achterkant van het huis
6,7,8 en 9 uitzicht vanaf Tablemountain
10, 11 en 12 Waterfront
13 en 14 straattheater in Waterfront
15. Kirstenbosch (park, botanische tuin)

Vandaag, woensdag, zijn we naar Maureen en de kinderen geweest om pannenkoeken te bakken. Hier heeft iedereen een pannenkoek gebakken en ze vonden dat erg leuk om te doen. Vooral een grote grijns op hun gezicht als ze de pannenkoek vanuit de koekenpan konden omgooien! Ook deze stapel pannenkoeken zag er weer fanatstisch uit. Zo lang als het duurde voordat ze gebakken waren, zo kort duurde het om ze allemaal op te krijgen :-).

Vanmiddag zijn we verder gereden naar Florence en de kinderen. Daar hebben we kaarten gemaakt en getekend. Bulelwa en Cynthia hebben voor ons ook nog kaarten geschreven. Ze schreven in het engels dat zij geen ouders meer hadden en hun ouders miste, maar dat ze nu Florence als een moeder hadden. Dat ze het heel fijn vinden als we er zijn en blij zijn met de dingen die we met hun doen. En dat ze altijd aan ons zullen blijven denken. We waren daar erg ontroerd door (ik had stiekem een paar traantjes in m’n ogen).

Een paar dagen geleden kreeg ik van Johan Drost een reaktie op een geplaatst bericht. Een citaat daaruit: “Als je de foto's ziet is het haast niet voor te stellen dat ze het allemaal erg moeilijk hebben, hoe kan je jezelf soms vergissen he !!!”
Ik moet zeggen dat ik dat ook vaak denk. Maar deze kinderen hebben echt veel meegemaakt. Ze zijn ten eerste weeskinderen. Daarnaast hebben een aantal op straat geleeft. Anderen zijn misbruikt, mishandeld en verkracht. En niet te vergeten degene die Aids hebben gekregen van hun ouders of doordat ze verkracht zijn.
Deze kinderen hebben ‘het geluk’ dat ze zijn opgevangen en nu in een huis wonen met een huismoeder en andere kinderen, die ze hun ‘familie’ noemen.
Veel kinderen in Zuid-Afrika leven nog onder dezelfde omstandigheden als voorheen de kinderen van Thamsanqa. Daarom is er nog veel geld nodig om meer van deze huizen te kunnen kopen, zodat er meer kinderen kunnen worden opgevangen.

Vanmorgen zijn we naar Florence en de kinderen geweest om daar pannenkoeken te bakken. Eerst even buiten gespeeld met de kinderen en kinderen uit de buurt. Daarna weer die mooie hollandse pannenkoeken gebakken. Ze smaakte weer fantastisch! (ja echt Marieke, Nienke en Kat!!!!:-))
En s'middags zijn we naar Julia en de kinderen gegaan om met hun kaarten te tekenen voor de kinderen op mijn school. En natuurlijk te spelen en te knuffelen!

Foto's:

1. kinderen uit de buurt
2. buurtgroepsfoto
3. spelletje
4. Yolanda en Heleen
5. treintje
6. buurvrouw met kind
7. buurtjongetje
8. koe...!?
9. spelletje
10. Florence
11. Bulelwa en Cynthia
12. Nandipha en Nontlantla
13. Bulelwa
14. de pannenkoeken met de koks
15. groepsfoto bij Florence
16 en 17 Sinazo, Faith en Yonela
18. Sinazo, Faith, Heleen en Yonela

Vandaag zijn we in de ochtend naar Julia en de kinderen gegaan en hebben we pannenkoeken met ze gebakken. We moesten wel het recept een beetje aanpassen om ze op onze hollandse pannenkoeken te laten lijken. Maar zoals je op de foto's kan zien is dat toch aardig gelukt. Iedereen heeft er wel eentje gebakken. We hadden ook stroop en suiker gekocht. Daarna natuurlijk oprollen en op eten! Heerlijk.....
S'middags zijn we naar Maureen en de kinderen geweest, waar we kaarten hebben gemaakt. Deze neem ik dan weer mee naar mijn school voor de kinderen. Ik ben benieuwd wat ze er van vinden. Ik vind ze in ieder geval mooi.
Morgen gaan we naar Florence pannenkoeken bakken. Kijken of het daar net zo goed gaat......

Foto's:

1. Thembeka en Julia
2. Thandiwe, Heleen en Thembeka
3. Ik en Julia pannenkoeken bakken
4. Thandiwe, Sinazo en Yonela
5. Thembeka en Thandiwe
6. Thandiwe en Thembeka pannenkoeken bakken

Dit weekend, zaterdag, was Heleen jarig! Peter, Daphne en ik hadden een leuk kadootje voor haar: 2 cd's met Afrikaanse muziek. Ze was er erg blij mee. Ook van Marieke, Nienke en Kat kreeg ze een paar leuke kadootjes. Zaterdag zijn we met z'n vijfen naar Port Alfred vertrokken. Dat is een soort vakantieoord aan het strand met enorme grote huizen/villa's. Een enorme tegenstelling tot bijvoorbeeld Motherwell. We konden daar een nachtje slapen in het huis van Barry, een zoon van Peter en Daphne. Aardig he? De mensen hier zijn zo gastvrij!

Vandaag zijn we met alle kinderen bij elkaar geweest bij het huis van Florence. Tia heeft de kinderen vanochtend van Maureen naar Florence gebracht en Heleen en ik hebben de kinderen van Julia naar Florence gebracht. Uiteindelijk waren we daar rond 11 uur met z'n allen.
Tia had cake/taart meegenomen en Heleen en ik hadden coca cola en chips meegenomen. Ze vonden het heerlijk (zie foto's)

Vandaag zijn we naar het huis van Florence gegaan. In het huis wonen:
- Florence, 59 jaar, de huismoeder
- Bulelwa, 14 jaar
- Cynthia, 13 jaar
- Nandipha, 13 jaar
- Nontlantha, 11 jaar
- Yolanda, 10 jaar
- Andiswa, 7 jaar
- Sinazo, 5 jaar

Het is het enige huis met alleen maar meisjes. Florence is de oudste huismoeder en haar man is twee weken geleden overleden aan tbc. Zij zelf heeft ook last van haar gezondheid. Haar huid is op sommige dagen erg slecht en dan smeert ze er een soort verf op, misschien om te camoufleren, maar het wordt er niet echt mooier van. De oudste kinderen spreken hier goed engels. Vooral Cynthia en Bulelwa.
Met de kinderen hebben we ook hier eerst buiten spelletjes gedaan en later geverfd, wat ze ook in dit huis fantastisch vonden!

Vandaag zijn we naar Maureen en de kinderen gegaan. Ook dit stond weer in het teken om de kinderen beter te leren kennen. Weer van die prachtige, maar o zo moeilijke namen: S’Bongile, Akhona, Zolani, Simphiwe, Sphiwe, Xolela, Mxolisi, Andiswa en de kleinste Bonke. Het was een kleine herhaling van gisteren. Zowel Nederlandse spelletjes met de bal als Afrikaanse. Maar hier hebben we ook nog een potje voetbal gespeeld. Voor hun hadden we ook een voetbal gekocht en een zak appels (veel fruit eten deze kinderen niet)
Voor s’middags hadden we verf, kwasten, wasco en papier gekocht. Dat hadden ze nog nooit gedaan en vonden het dan ook erg leuk! Met een zeer goed resultaat.

Ik had nog tekeningen, van de kinderen op de school waar ik werk, meegenomen. Daar hebben zowel gisteren Julia’s kinderen als vandaag Maureens kinderen uit kunnen kiezen. Toen ze hoorde dat Nederlandse kinderen ze hadden gemaakt vonden ze ze gelijk nog mooier.

Maandag zijn we in de morgen vertrokken naar Julia en de kinderen. Deze dag heeft in het teken gestaan van vooral de kinderen leren kennen. Het duurde wel een poosje voordat we en de namen konden uitspreken en de kinderen uit elkaar houden. Dit zijn hun namen: Thembeka, Thandiwe, Ntombizanele, Mabhuti, Yonela, Faith (Nonhlanhla) en Sinazo. We hebben buiten spelletjes met een bal gedaan. Spelletjes uit Nederland en Afrikaanse spelletjes. De kleintjes hebben met de voetbal, die we voor hun hadden gekocht, gespeeld. Daarna hebben we met de oudste kinderen in huis nog een paar kaartspelletjes gedaan. Weer zowel Nederlandse als Afrikaase kaartspelletjes. Al met al reuze leuk en gezellig.
Ook het engels praten ging met de meeste kinderen erg goed. Wel moet je ze blijven aanmoedigen om Engels te blijven spreken. Waarbij we hebben verteld dat daar onderanderen hun toekomst in ligt. Spreek je goed Engels dan kan je ook een betere baan krijgen.

Ja...jullie lezen het goed. Op onze vrije dag nog vroeg eruit om naar de kerk te gaan. Een voornamelijk "witte kerk". We waren uitgenodigd door Tia en konden deze culturele kans niet voorbij laten gaan. We hebben ons niet echt op ons gemak gevoeld. We vonden het echt "to mutch!". En veel 'amen' geschreeuw. En tenslotte vroeg de dominee (of wat het ook was) ons naar voren en vroeg of hij ons mocht zegenen en voor ons bidden. Daarop hebben wij geantwoord dat dat niet nodig was. We waren blij toen we weer buiten stonden. Maar.....het was wel weer een belevenis. Het deed denken aan die tv dominee's. Die je hier trouwens ook nog steeds op de tv ziet.